Islam

Het in de Nederlandse samenleving gewortelde idee dat islam de acceptatie van homoseksualiteit in de weg staat vinden de organisaties die deel hebben genomen aan dit project ‘te gemakkelijk’. Ze wijzen op het feit dat religie in cultuur is ingebed, en dat die cultuur veel breder is. De aan de Universiteit van Amsterdam verbonden socioloog -en openlijk homoseksueel- Laurens Buijs merkt hierbij op dat ‘homo-vijandigheid in alle bevolkingsgroepen voorkomt en ook te maken heeft met hoe je aankijkt tegen mannelijkheid, vrouwelijkheid en voortplanting’. In een eerder onderzoek toonden onder meer Buijs en Duyvendak al aan dat daders van geweld tegen homo’s niet ‘voornamelijk door moslims, met name Marokkanen’ wordt gepleegd, zoals de PVV steevast beweert.

In zijn bijdrage ‘De vernedering voorbij’ aan het rapport van SMN stelt Buijs dat ‘Nederlanders homo’s zijn gaan zien als de grote verliezers van de multiculturele samenleving. De homo-emancipatie werd in Nederland als voltooid beschouwd totdat migranten (met name moslims) roet in het eten gooiden omdat zij geen kaas hebben gegeten van ‘onze’ verlichtingsidealen.’ Buijs betitelt deze denkwijze als een vorm van ‘Verlichtingsfundamentalisme’ die nergens op gebaseerd is. Zo wijst Buijs erop dat homotolerantie pas een recentelijk verschijnsel is in Nederland. Zo konden homoseksuelen tot 1971 strafrechtelijk worden vervolgd in Nederland en stemde de helft van de VVD-fractie in 1996 nog tegen het homohuwelijk.

Het einde van het project betekent niet dat het onderwerp van homoseksualiteit nu terzijde wordt geschoven. SMN realiseert zich dat de georganiseerde gesprekken pas een begin zijn en heeft aangegeven verder te willen werken aan het terugdringen van de negatieve houding binnen de Marokkaanse gemeenschap jegens homoseksualiteit. 

Het bewuste rapport van het Samenwerkingsverband Marokkaanse Nederlanders kan je hier vinden (PDF-alert).

Bron: Wereldjournalisten

Uiteindelijk hadden we het tijdens al die werklunches nooit gehad over het eigenlijke doel van het feestje. Het was ons ook niet echt duidelijk of er wel een doel was. Drinken met mede-homo’s leek op zich al belangrijk genoeg om je werkafspraken voor de middag af te zeggen. Maar was het ook belangrijk voor haar? Dit meisje bleek niet lesbisch te zijn. Niet eens een beetje bi. Ze verschoot van kleur toen ze hoorde waar het allemaal nou werkelijk om draaide.

Haar wangen kleurden een prachtig roze.

Het spreekt voor zich dat ze zich daarna nog steeds met het gebruikelijke enthousiasme op onze broodjes kaas wierp. En met de gebruikelijke desinteresse haar foldertjes uitdeelde. Maar toch leek er, zo vlak voor het echte drankfestijn, een schaduw geworpen te zijn over onze bezigheden. ‘Zouden we een doel moeten hebben?’ sliste de voorzitter tegen me. ‘Het lijkt me niet,’ fluisterde ik terug, ‘maar natuurlijk ben ik bereid om te drinken tegen borstkanker.’

Het was nooit in ons opgekomen dat ons doel niet zichtbaar was.

Of anders gezegd: het was nooit in ons opgekomen dat de ‘Roze Borrel’ van de ‘Pride commissie’ voor een ander geen betekenis zou kunnen hebben. Voor mij stond het in mijn achterhoofd voor trots, voor jezelf durven tonen en zelfs profileren. En ook stond het voor feest, gezelligheid, mensen leren kennen. Net als de regenboogvlag, die als decoratie diende op onze tafels. Het enige wat dit meisje kon sputteren was ‘staat dat dan niet voor Vrede?’

De voorzitster sliste toen weer, dit keer iets onhoorbaars.

Maar we verstonden haar allemaal. Borstkanker. Hoe kun je je bezig houden met het homoschap als je ook borstkanker kunt afslachten? En zoiets moois als vrede, daar kunnen broodjes osseworst toch nooit tegenop? ‘Mischien moeten we toch maar een doel adopteren,’ fluisterde ik. Maar omdat dat meer tijd zou kosten dan de geklokte 7 uur, en we nog maar 30 minuten hadden voor aanvangsttijd, gaven we die hoop op. Uiteindelijk lieten we het feest ons gangetje gaan.

Een gangetje met een behoorlijke snelheid, uiteraard.

Acht bier per uur, klokten we. Het was maar goed dat we allemaal een behoorlijk deel van de overvloedige lunches hadden genomen. Nog beter was dat voor onze nieuwe heteroseksuele vriendin. Ze besloot iedereen duidelijk te maken dat ze anders was, en week dus af van het bierschema. Na twee tequila stond ze op de bar. Na drie had ze de bischierige behaarde borstchirurg van haar leven gevonden. Na vier sliste ze net zo hard als onze voorzitster.

Ze had er vijf nodig om zich echt op haar gemak te voelen.

‘Wat een geweldige avond,’ rolde moeizaam van haar tong, tussen haar gesloten tanden door. Terwijl ze haar zesde tequila van de borstkast van haar chirurg lebberde, kafferde onze voorzitser een man uit die ‘iehl’ durfde te zeggen. Natuurlijk was het geen mooi gezicht, dat tequila opzuigen van de lange natte borstharen. Maar dat anderen iets vies vinden, maakt het nog niet onaanvaardbaar.

‘De avond van mijn leven!’ schreeuwde ze uiteindelijk uit.

We stonden buiten in de sneeuw en wisselden ongemakkelijke blikken. Want we streden niet tegen kanker of AIDS. We werkten de armoede of het voedseltekort niet tegen. We beslechtten geen oorlogen. In al die ellende hielden wij een ‘Roze Borrel’. ‘Moeten we geen beter doel hebben,’ sliste de voorzitster nog eens. Maar onze ladderzatte heteroseksueel leek zich er niet meer om te bekommeren. ‘We doen dit veel te weinig. Dit is pas feesten, genieten van wat je hebt en jezelf zijn.’

Dat is op zich doel genoeg.

Anne Koeleman

De politiek vindt dat de club te veel afwacht wat andere topclubs doen aan initiatieven om homofobie in de voetbalwereld terug te dringen. Dat leidt tot ergernis in het stadhuis. Het idee is niet bedoeld als bijdrage aan het imago van Amsterdam als homohoofdstad van de wereld.

In januari opperde Gay.nl-hoofdredacteur Kristiaan Schimmel het idee om homofans toe te laten bij de bekerwedstrijd Ajax-AZ. De gedachte hierachter was dat ze dan eindelijk een voetbalwedstrijd konden bezoeken zonder homofobe spreekkoren. Ajax ging niet op dat voorstel in.

Gay.nl/Parool

Vorige week reisde Ralbag af naar Amsterdam voor overleg, waarbij hij zowel mondeling als schriftelijk aangaf dat hij de tekst beter niet had kunnen ondertekenen, omdat deze zijn visie niet goed weergeeft. Hij vindt homoseksualiteit geen ziekte en heeft spijt van de ophef die de verklaring veroorzaakt heeft.

Het dagelijkse bestuur van de Joodse Gemeente Amsterdam heeft nu bepaald dat Ralbag zijn functie weer kan hervatten. De commotie over de actie van Ralbag en reeds eerdere incidenten geven echter reden tot diepgaande gesprekken. "Het bestuur is unaniem van mening dat de positie van de rabbijn op afstand niet werkt op een manier die de gemeenschap nodig acht. Wij hechten dan ook aan een periode van rust, die nodig is om tot verder gesprekken en resultaten te komen."

AN/Bron:De Telegraaf

"Vandaag is mijn 14e verjaardag en het zou het beste kado ooit zijn als jullie nee zouden stemmen tegen het homohuwelijk. Ik heb zo'n medelijden met kinderen die ouders van hetzelfde geslacht hebben. Al denken sommige kinderen dat het oke is, ze weten niet wat voor geweldige ervaringen ze missen. Ik wil niet dat er nog meer kinderen in de war raken over wat goed en slecht is. Ik wil niet opgroeien in een wereld waar het huwelijk niet meer iets speciaals is."

"Het is echt eng om te bedenken dat als ik groot ben, de wetgever of rechter de definitie van een woord kan veranderen als ze dat willen. Mensen hebben de keuze om homo te zijn, maar ik wil niet beïnvloed worden door deze keuze. Mensen zeggen dat ze zo geboren worden, maar ik heb leuke mensen ontmoet die wel veranderd zijn."

Na de speech kreeg Sarah veel complimenten van haar begeleiding. "Je krijgt een 10 plus," kreeg ze te horen. Sarah wordt thuis onderwezen en gaat niet naar een openbare school. 

AN 

CF

Ik ben met name gaan kijken naar de shows voor heren. Dat was altijd een ondergeschoven kindje, want: dames verkopen nou eenmaal beter. Dit jaar echter was het bijna fifty fifty verdeeld. De dames waren net in de meerderheid op de catwalk, maar de mannen wonnen wat betreft de bezoekersaantallen. Zeker de show van het modemerk Cast Iron was druk bezocht door, ik kan wel zeggen, heel veel lekkers! Zaten we bij eerdere shows nog modieus te wezen tussen in veren gestoken dames en in kettingen gebonden modemiepjes (ikzelf), nu was ik zelf totaal overdressed met mijn zwarte bontlaarzen. Alleen maar mooie mannen van minstens 1.80 meter in gebreide truien en stampschoenen. Jammer is wel dat deze mannen dus gewoon opvolgen wat er in de folder van het betreffende merk getoond werd, maar heerlijk waren ze! En eerlijk is eerlijk: als je uitgenodigd wordt een show te bezoeken is het netjes iets van de betreffende ontwerper aan te trekken, of in dit geval van het modelabel.

Buiten deze zeer commerciële shows, die ook moeten plaatsvinden om de hoge kosten van het evenement te betalen, was de openingsshow van Sjaak Hullekes wondermooi. Een bomvolle zaal genoot van de door dansers gepresenteerde underwear-lijn van Hulles. Sjaak timmert al een tijdje goed aan de weg en presenteerde verder een collectie met schitterende gekleurde hoeden, sjaals, een eigen schoenenlijn, mooi gesneden shirts, jasjes en pantalons. Na even bijgekomen te zijn met een glas bubbels was het feest: Bas Kosters gaf de kleurigste en heftigste show van de hele fashionweek! Niet altijd even draagbaar maar het maakt je zeker blij als het aan je voorbij komt. En dat is ook wat waard! De show van Bas werd afgesloten met topmodel Valentijn de Hingh, die een trouwjapon vol telefoons droeg en met Bas rennend over het plankier ging gevolgd door een meute wild gekleurde modellen.

Over Valentijn gesproken, deze geweldige dame won eerder deze maand de Elle Style Award voor Stijlvolste BN-er. Met haar 1.90 meter hoog was het nog flink lastig haar te interviewen voor OutTV, maar het is gelukt en ze meldde dat ze enorm trots was en hoopt nog eens op de cover van de Elle te komen. Dat lukt haar vast! Voor mijzelf was het nog behoorlijk rennen om de Elle styleawards te halen en fashion week mee te maken want ik had een klein modemomentje in Marrakech. Ik presenteerde daar een aantal creaties voor dames. En wow, wat is Marrakech gaaf! Ga erheen! Ondanks dat het winter is, wat betekent dat het 's avonds echt flink afkoelt, is het overdag heerlijk t-shirt weer. De mensen zijn er vriendelijk, het eten heerlijk, de stad sprookjesachtig. Fata Morgana van de Efteling is er niks bij, want daar stinken de kamelen niet ( hier ruik je ze flink). 

Al met al een heerlijke modemaand kan ik wel zeggen. Trek een muts over je oren en geniet mee van februari!

Allan Vos

Lees hier meer over Doeschka Meijsing.

"Ik respecteer het homohuwelijk, maar ik vind het doodeng, haha. Ik zie bij een huwelijk toch echt het sprookje van The Sound of Music voor me en voor het homohuwelijk ben ik toch teveel man."

Joling is niet blindelings op zoek naar een nieuwe liefde, maar staat er wel voor open. "Ik heb net weer iemand ontmoet die ik heel leuk vind, maar ik ben bang voor een deuk in mijn hart. Ik ben ook lastig om mee samen te leven, ik sta altijd in het middelpunt van de belangstelling."

AN/Bron: 100% NL Magazine

Wel kwam de minister terug op haar beslissing dat homoseksualiteit in het lespakket op middelbare scholen moet zitten. In november stemde ze hiermee in na aandringen van D66. Daar komt ze nu op terug, volgens haar moet acceptatie "echt van binnen de eigen gemeenschap komen. Dat kan niet van buitenaf."

CF

De redactie van Gay.nl heeft 2012 uitgeroepen tot themajaar 'Geloof en Spiritualiteit'. We proberen extra aandacht te geven aan dit onderwerp in onze artikelen, interviews en columns. Heb je zelf een mooi verhaal, een interessante gastcolumn of een andere bijdrage rond dit thema? Mail redactie@gay.nl!